Sa Labas ng mga De-wangwang na Sasakyan

15/08/2010 § Leave a comment

Noon pa ma’y bihira na akong makarinig ng wangwang. Pero ngayong isa nang utos mula sa pinakamataas na opsiyal sa ating bansa ang bawasan ang paggamit nito, lalong hindi ko na ito naririnig.

Sa isang linggo’y halos anim na beses akong lumalabas ng bahay at nagba-byahe. Anim na beses sa isang linggo’y nararanasan ko ang fx, bus, jeep, o tricycle – ang lansangan. Sa loob ng halos dalawampung oras kada linggo ay umuupo ako at nagaabang na malipat mula sa isang lugar papunta sa isa pa.

Minsan, ang dalawampung oras na ito ay nadadagdagan, bihirang mabawasan. Madalas, habang awtomatikong natutulog sa anumang sasakyang kinasasakyan, ay magigising na lamang ako dahil sa busina ng sari-saring sasakyan sa paligid. Habang nananaginip ako na napapatumbling ko na ang aso namin ay magugulat na lamang ako’t tunog busina ang kahol niya, tapos magugulat ulit akong nakatulog ako sa sasakyan, titingin sa paligid, at ibubulong sa sariling ‘trapik lang pala.’

Hindi ko pa naranasang matrapik dahil sa ilegal na paggamit ng wangwang. O siguro, dahil hindi naman ako nagmamaneho ng sasakyan (dahil wala naman kaming sasakyan) kaya hindi ko pa ito naranasan. Normal bang matrapik nang dahil sa ilegal na wangwang? Pero, ilang beses ba dapat mangyari ang isang pangyayari bago ito itakdang “normal?” Siguro, normal na matrapik dahil sa wangwang para sa mga may sasakyan. Pero, ilan ba ang may sasakyan sa Pilipinas?

Hindi ko pa naranasang matrapik dahil sa ilegal na paggamit ng wangwang. Ang madalas na kasabay ng nakaiinis na mga busina (lalo na yung sa mga trak) ay ang sunod-sunod na pagpatak ng ulan na kaakibat ng nakakagulat pa ring kulog. Minsan ay yung hindi-maintindihang usap-usapan ng mga usisero sa paligid, ng dalawang sasakyang nagkabanggaan, ng isang sasakyang tumaob o bumangga sa poste, o kaya’y sa isang bangkay na nasagasaan ng sasakyang ayaw sa trapik – pero hindi talaga wangwang.

Gusto kong isipin na mahalaga at esensyal para sa pangaraw-araw o pangmatagalang pamumuhay ng mamayang Pilipino ang wastong paggamit ng mga wangwang. Pero, wala akong marinig na karanasang sumusuporta sa ganitong ideya.

Sa kabilang banda, ang madalas kong marinig tuwing ako’y naglalakad, ay sila paring naririnig ko makalipas ang ilang taong nabuhay ako sa mundo at nagpapalit-palit ang mga pangulo. Kasabay pa rin ng karipas ng mga sasakyan sa ilalim ng sementado at bakal na over pass ang minsanang pagtalbog ng barya sa bakal na lata ng mga pulubi. Kasabay pa rin ng umuugong na makina ng bagong tren ng PNR ang hagulgol ng sanggol na hindi makamot ang lahat ng kanyang rashes habang nakahiga sa kanilang kariton sa gilid ng riles. Kasabay pa rin ng katahimikan at kawalang-pakielam ng mga minsan-pa-nga’y-nandidiring pasahero ang nakakamangaha at pakantang pamamalimos ng mga katutubong kabataan.

Bakit hindi ang mga tunog na ito ang ipaalis ng ating pangulo?

Hindi nga pala kasi niya naririnig ang mga naturang tunog, mas naririnig nga pala n’ya, habang nakaupo sa malamig na kotse, ang wangwang.

Gusto kong matuwa dahil nabawasan ang mga sanhi ng trapik (kahit hindi ko ito talagang nararamdaman). Gusto kong isiping at least may positibong nangyari. Kaya lang, ang hina ng boses na ito sa aking isipan. Para lang silang nagaalinlangang bulong kung ikukumpara sa matagal nang umaalingawngaw na sigaw ng kahirapan.

Siguro, bilib na rin ako sa pangulo dahil narinig n’ya iyong tahimik na bulong na iyon kahit na natatabunan na ito ng naghihinagpis na pagsigaw.

Tagged: , , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

What’s this?

You are currently reading Sa Labas ng mga De-wangwang na Sasakyan at Akdaan.

meta

%d bloggers like this: